Blog week 18: (08/06/20 - 14/06/20)

Buizen van ponton trekken

We trekken door. Eerst het ponton zo laag mogelijk brengen om zo min mogelijk de las te belasten. Dit gaat niet zoals gepland. Het water staat te hoog en de kamers die we vorige week hadden leeggepompt staan terug onder water. We krijgen dus geen beweging in het ponton.

Om de leidingen door te trekken moeten de zijrollen eerst verwijderd worden, anders gaat onze houten afstandshouder aan de koppen breken. Het water staat te hoog om de bouten los te maken langs weerszijden. Ik bel Kenneth. We mogen de zijrollen afbranden van het ponton en hijsen ze dan met de Donge naar de kant.

Wanneer de zijrollen eraf zijn kunnen we doortrekken. Daarvoor ga ik deze keer mee met Robin. Hij gaat naar de fortunapolder. Het is al even geleden dat ik de lieropstelling nog eens heb kunnen bekijken en het is de eerste keer dat ik zie hoe het doortrekken daar in zijn werk gaat. Eens aangekomen zie je de koppen inderdaad op een 15 meter van de damwand boven water liggen. Ter hoogte van de spijkerboor (rivier) ligt ze off-bottom zodat de scheepvaart door kan gaan. Er is altijd minimum 2,5m vrije vaarhoogte gewaarborgd.

Het is de bedoeling om de buizen nog een laatste 12m door te trekken in het water zodat we het ponton kunnen verwijderen en de sleuf kan onderhouden worden (baggeren).

Na 6m te trekken zegt Kenneth door de portofoon dat we moeten stoppen. Het doortrekken gaat niet zoals gepland. De enorme last van de leidingen op de laatste rol heeft schade gebracht aan de coating.

Het ponton staat nu een beetje scheef door de enorme last die nu enkel rust op de laatste kleine rolletjes, maar dat is normaal gezien geen probleem.

Ik ga met Wim terug naar Drimmelen om 3 benzinetanken te gaan halen die we daar deze ochtend hadden afgezet. Ik mag voor de eerste keer zelf een stuk varen!

Eens daar aangekomen ga ik met de bestelbon van de 3 benzinetanken naar ons kantoor in de haven en weet Thomas wat we gaan doen aan onze coating. Omdat de las nat gecoat moet worden vanaf hij 10% in het water zit, zit er niets anders op dan de coating te herstellen onder water met duikers. Woensdag komt Stopaq kijken voor de coating onder water en normaal gezien kunnen ze er maandag aan beginnen.

Ik werk nog door aan de weekrapporten zodat ik daar geen aandacht meer aan hoef te besteden. Om 19u ga ik naar huis en wil ik mezelf uitlachen omdat ik gisteren in de winkel enkel vers eten heb gekocht waar nog wat werk aan is.. Het is een gezonde dag.

Steiger verwijderen

Doordat we gisteren hebben doorgetrokken kunnen we vandaag de kleinere geplande zaken doen zoals de steigers verwijderen en aan het ponton 'de navitas' vastleggen.

Keuren

Kenneth en Robin zijn er niet vandaag. Kenneth had me voordien al op de hoogte gebracht dat ik woensdag op kantoor moest zijn omdat er keurders kwamen voor ons elektrisch materiaal te keuren en het hijsmateriaal (3 maandelijks). Hij had voordien al een lijst gegeven van het materiaal dat gekeurd moest worden en dat heb ik al grotendeels samen verzameld. Ik wist niet hoe laat ze kwamen dus om 6u30 deed ik de lichten in het kantoor branden en zette al koffie. Uiteindelijk heb ik nog anderhalf uur aan mn helicopterview kunnen schrijven.

1 keurder voor ons elektrisch materiaal was intern en 1 keurder voor het hijsmateriaal was van SGS.

Ik leer een heleboel dingen bij. Zo mag een tweesprong nog geen schakel rek hebben of hij zou bij het hijsen zijn last niet meer in evenwicht verspreiden over de 2 uiteinden.

Een voorloper (enkele hijsketting) mag 10% rek hebben. De kettingen zijn allemaal geregistreerd met lengte en tonnage dus dat is snel gemeten.

Kleurcodes voor de elektrische keuring; wit winter, groen lente, geel zomer, blauw herfst. Alex legt mij alles uit.

Onze slijptollen moeten bijvoorbeeld gekeurd worden. Deze zijn dubbel geïsoleerd, geen aarding in de stekker, maar in de machine.

Ze werden gebruikt door de coaters, ze lijken nog in prima staat maar er is iets mis. De kabels zijn onaangetast, toch verliezen ze stelselmatig hun kracht. Om een slijptol open te schroeven moet je een BA5 (vakbekwaam) attest hebben. Het BA4 of BA5 attest duidt het bevoegdheidsniveau van werken in en rond elektrische installaties aan. Ikzelf heb een BA4 (gewaarschuwd). Dat houdt in dat ik wel mag kijken wat er verkeerd zit, maar ik mag niet aan de genaaktbare delen van de elektriciteit werken zonder toezicht van een BA5 bevoegd persoon. Onze interne keurder beschikt over een BA5 en ziet dat er er inwendig poeder is aangezogen. Een beetje ontvetter en de slijptol is weer in goede staat.

Nadien testen we ook de polariteit door een machine die de stroom 2 keer zal opmeten. 1 keer in beide richtingen om zo lekstroom te detecteren wanneer de stroom een verschillende weerstand ondergaat in één van de twee richtingen.

Oeverzwaluw

De ecoloog op de werf had gisteren oeverzwaluwen gesignaleerd. Het is nu broedseizoen en zij verkiezen steile hopen zand om hun nesten in te maken. Omdat de hele werf zou stilgelegd moeten worden als er een oeverzwaluw zou broeden op onze depot vroeg Hans om daar iets aan te doen. Hans vroeg om met een kraanmachinist, Berrie, naar de Fortunapolder te gaan en er van alle hopen zand, 1 berg te maken met een zachte helling.

Terwijl Berrie met het depot bezig is rijd ik met Wim naar een opslagplaats van Van Oord in de haven van Werkendam. We zoeken een zeil van 20m op 10-15m om een heuvel te beschermen tegen het pompstation.

Schroef vast

We beginnen onze dag met een ponton te verleggen zodat een baggerschip kan doorvaren, maar bij ons manoeuvre komt onze schroef vast te zitten in een lus van de ballastzakken. Na er met een stok in te prutsen is het snel duidelijk dat iemand zal moeten zwemmen. Ik stelde voor om het water in te springen. Het werd op prijs gesteld, maar ik weet niet hoe de schroef eruit ziet en dat is niet handig. Wim springt erin, trekt een touw door de lus dat ik vanop de boot strak trek en zo bevrijden we ons met een ijzerzaag.

Ondertussen zijn de kranen en dumpers nog steeds dagelijks bezig met het verwijderen van de hellingbaan. Sinds donderdag helpt nu ook de viking met baggeren naar de perfecte diepte waar de kraan niet aan kan.

Na iedereen afgezet te hebben op de werf vaar ik nog eens mee met Thijs en de sonarboot. We gaan een peiling doen voor een andere werf, een klant. Alles gebeurt volgens het boekje. We meten eerst de geluidssnelheid met een 'Soundvelocitymeter'. Dit is een metertje aan een touw dat we voordien laten zakken in het water. Hij meet per 30cm de temperatuur en de zoutconcentratie van het water en in de computer staat automatisch de geluidssnelheid berekend.

Op het depot op de St. Jansplaat raken alle putten gevuld met zandhopen van dezelfde korrelfracties. Of gewoon laag per laag. Belangrijk voor de klant om dat allemaal goed te registreren omdat we nadien alle grondlagen terug moeten plaatsen waar die zich bevonden.

De hopen zijn ook terug telkens minder steil gemaakt om het broeden van de Oeverzwaluw tegen te gaan. Binnenkort kan ik met Thijs terug komen opmeten met ons totaalstation (week 16) en kunnen we bijna exact te weten komen welk volume we al hebben afgegraven.

Het einde van de week breng ik door bij Hans op de bureau op het ponton 'de navitas'. Hij geeft mij een inkijk op de planning bij Van Oord en hoe dat soms puzzelen is. Alle kranen en schepen elke dag voorzien van een machinist en werk. Zeker op deze werf, het leveren van een kraan of dumper op de werf gebeurt allemaal via weg- en watertransport. Een goede planning is essentieel. Een extra moeilijkheid waar Hans nu mee kampt is dat Van Oord normaal gezien bouwverlof neemt, maar Denys (pijpleidingen) niet meedoet met bouwverlof en gewoon blijft doorwerken. Dus moet hij zien dat Denys kan doorwerken en er plaatsvervangende machinisten komen tijdens die periode.

We sluiten samen de werf af. Thomas had nog een vraag over de keuring van woensdag waarvoor ik nog snel bij het kantoor moest passeren. Nadien was het tijd om het weekend in te gaan.