Blog Week 4: (02/03/20 - 08/03/20)

Omdat ik nu ben verhuisd van het hotel naar de chalet bepaal ik zelf wanneer ik ontbijt.

Dit geeft mij de kans om vanaf nu alle dagen mee op kantoor te staan rond 5u40.

Geen beweging in te krijgen

Het is maandag. We willen intrekken, maar het lukt niet. We krijgen de buizen niet vooruit. Dat is wel redelijk problematisch aangezien we een volledige ploeg van 30-40 man op de werf hebben, werkloos in de werfkeet, wachtend op een startsein.

We denken dat de buizen vast zitten in de modder, omdat de duikers bij het vervangen van de stroppen vorige week met hun knieën in de modder zaten. Dat is niet de bedoeling. De sonarbeelden van de buizen worden steeds geplakt op een bodemdwarsdoorsnede van voor kerstmis. We denken dat de sleuf sinds kerstmis al een beetje toegeslibt is waardoor nu de kettingen met grotere delen over de bodem slepen.

In de middag komt terug een duikersteam. We gaan het proberen oplossen door aan de kop op de 3 buizen de eerste 2 zakken en kettingen weg te halen. Dan gaan we terug proberen trekken. Hopend dat de leidingen uit de modder meekomen.

Maar dat is niet voor mij! Ik had al sinds gisteren geen elektriciteit of warm water in mijn chalet, dus heb de namiddag vrij gekregen om dat te regelen. Wanneer het opgelost was met de verhuurder heb ik 3 uur de tijd genomen om heel de chalet ondersteboven te kuisen want 3 maanden in zo'n vuile bedoening zag ik niet zitten.

Tevergeefs

Gisteren is het de duikers gelukt om de eerste zakken te verwijderen, de leidingkop is daarbij een meter omhoog gekomen.

In de ochtend proberen we te trekken, maar tevergeefs.

Een spoedvergadering wordt ingelast. Met de projectleider wordt er na even brainstormen beslist om 4 keer 3 kettingen weg te nemen. Na een kleine schatting berekenden we dat alle kettingen samen een kleine 300 meter over de bodem slepen. Dat is een hele tonnage, zeker als je weet dat we hier niet met een zuivere zandgrond te maken hebben, maar ook een redelijke fractie klei.

Om de ketting af te pikken hebben we terug duikers die van ’s ochtends kunnen beginnen. Telkens zit de ketting onder de zakken dus moeten ze eerst een zak uit het water halen alvorens de ketting aan te pikken.

Ik werk in de tussentijd ook verder aan een inventaris van alle hijsmaterialen op de werf omdat die vrijdag terug herkeurd moeten worden.

Hiervoor heb ik al reeds de werf afgezocht met mijn fototoestel. Nu nog enkel vastleggen in excel vanop de boot.

Een onderaannemer had ook gevraagd om de totale uurstanden van alle aggregaten door te geven + hun bijhorende setnummers. Dit heb ik ook moeten doen verspreid over een aantal dagen omdat je naar alle verschillende domeinen moet rijden/varen.

Ondertussen zit terug de hele ploeg te wachten op werk, maar ze mochten in de middag naar huis vertrekken.

Keukenprinses

Zij die zich afvragen of ik alle dagen vers kook.

De ene dag is dat als een ballerina op een schaatsbaan.

De andere dag is dat op leven en dood.

Dag 3, een succes!

Terug met de duikers op de boot verder de kettingen afpikken.

Ze hebben nog 2 uur nodig en we voorspellen om 9 uur te kunnen trekken.

Iets voor 10u zijn we beginnen trekken. Nu ik voor sta op schema met ballasteren kan ik eens kijken hoe het in zijn werk gaat en meehelpen.

Met stift trekken we lijntjes op de buis om bij te houden hoeveel de buis beweegt, met het blote oog is dat namelijk amper te zien. In het begin gaat het heel traag, omdat de kabels van de lieren ook eerst op spanning moeten komen. Een kwartier later waren we vertrokken. Na de eerste 33cm eens getimed en dan trokken we 11cm op ongeveer 3 minuten.

In de lasloods staat aangegeven waar ze moeten stoppen om gemakkelijk de volgende las uit te kunnen voeren.

Nu de buizenstreng is ingetrokken kunnen we beginnen voorbouwen. Dat is de term die we gebruiken als we nieuwe buizen aansluiten aan de streng.

De buizen worden gesteld ten opzichte van elkaar om zo goed mogelijk te lassen. Zodra hij op juiste hoogte komt te staan wordt de binnenklem over de toekomstige las geplaatst en vacuüm getrokken.

Alle beweegbare rolbanden duwen we met 4-5 man terug enkele meters naar boven en zetten deze daar vast. De bovenste 3 worden teruggetrokken met een lier die daar staat opgesteld.

Nu kunnen we de nieuwe leidingdelen hijsen op hun plaats. Dit gebeurt aan de hand van een 500t kraan van Mammoet en een op voorhand uitgedacht hijsplan. Alles verloopt vlot.

Eens teruggekomen is het tijd om te eten. Maar ik zie 2 mensen van Vincotte hun machine kalibreren. Vincotte test en keurt de lassen goed op ons project. Wanneer ik vraag naar de werking van zo’n controle zijn ze meer dan vriendelijk om het systeem uit te leggen.

Ze testen de lassen met geluidstrillingen en lezen op hun display een amplitude in tijd af. De machine heeft een zender en ontvanger. Een geluid gaat de kortste weg afleggen. Het eerste signaal dat binnen komt is recht op recht, het tweede zal iets later zijn door reflectie op de buis, het geluid weerkaatst op de mantel van de buis. En een derde geluidsgolf gaat zoals wij een rietje zien in een glas water, dat is een vertekend beeld. Zo gaat de derde geluidsgolf bijna recht naar de buis om dan onder een hoek naar de ontvanger te gaan.

Een goede las geeft evenwaardige amplitudes over zijn volledige lengte.

Knikkende benen

In de namiddag willen we de verloren planning van de laatste 2 dagen terug een stuk inhalen door vandaag 2x in te trekken. Daarvoor ga ik terug een deel ballasteren met een groepje arbeiders. Ik heb één nieuwe arbeider, hem geef ik eerst een introductie. Soort van toolboxmeeting met veiligheidsvoorschriften, wat we hier doen, evacuatieprocedures, e.d.

Na de uitleg ondertekenen we beide het document en kunnen we van start gaan. We doen op een goed uur 34 zakken. Dan kunnen we terug doortrekken.

Dit is het moment waar het fout loopt.

Ik sta met mijn groepje te kijken vanop de ballastzone hoe er wordt ingetrokken wanneer plots een akelig geluid van de buizen komt. 1 buis begint helemaal te tollen aan hoge snelheid. Ze rolt aan hoge snelheid richting het water en het klembed kan nog juist op tijd toegetrokken worden. De buis kom tot stilstand boven drijven.

https://video.wixstatic.com/video/4301c2_2f825984e5e947adbece8245fe740bdc/1080p/mp4/file.mp4

Dit is absoluut geen goede zaak. We sluiten de dag af, iedereen gaat naar huis. Vanavond wordt hier niet over beslist. Dit is voor morgen.

Donderdag

Nieuwe dag met nieuwe kansen. Ik mag uitslapen, gisterenavond belde de hoofdwerfleider dat ik pas om 7u op kantoor verwacht word en de werken tijdelijk op stand-by staan.

Op kantoor meten we samen de schade op, brainstormen we over de mogelijke oorzaken en wachten we op de komst van Patrick (Afdelingshoofd Benelux).

Na 3 uur vergaderen is er een nieuw werkingsplan. Wij hebben dit project gegund gekregen doordat we de doorgang van de spijkerboor garandeerden doorheen het hele proces. Nu is het nieuwe plan de spijkerboor 4 weken sperren en de buizen boven water doortrekken.

We hebben nu even de tijd om een nieuw plan van aanpak te maken, een nieuw werkplan. Dit moet dan worden goedgekeurd door de klant en afhankelijk van hoeveel mensen daarover beslissen zal dit een week tot 2 weken duren.

We bekijken eerst snel even de nieuwe lasten en ontwerpen een nieuwe balk om aan de kop te bevestigen. Aan mij om die nadien snel in autocad uit te tekenen en door te sturen naar onze fabricageafdeling.

In de avond is het voetbal. Bekerwedstrijd NAC Breda tegen Feyenoord. We gaan kijken hoe Breda met 7-1 verliest, maar dat liet de sfeer niet bederven.

In het weekend heb ik terug tijd om lekker te koken, om de conditie op peil te houden en heb ik ondertussen een oplossing gevonden voor mijn tekort aan warm water.