Blog Week 5: (09/03/20 - 15/03/20)
- pvanloo
- 15 mrt 2020
- 5 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 11 jun 2020
Inventaris demob
De week begint met een inventaris te maken voor de demob.
In de middag komt een duikersploeg, maar tot dan ga ik alle domeinen af en schrijf ik simpelwel de aantallen naast een vooraf opgemaakte lijst materialen.

Torsie?
Terwijl ik in de namiddag met een ploeg duikers ga kijken of de spanning op de strop meevalt en of de balk boven buis B en C nog intact is, doen Robin en Kenneth een poging tot het draaien van buis A.
Elke duiksessie begint met een kleine toolbox en een uitleg van wat we vandaag gaan doen. We willen weten of er niet teveel torsie zit op de strop van buis A naar de spreader (evenaar). Deze zit zoals voorspeld 3 x gedraaid, maar de spanning valt mee aangezien de duiker onder water de shackle (de sluiting) nog kan bewegen. De balk heeft het wel zwaarder gehad en heeft zowel een serieuze verdraaiing als een deuk. Maar tussen B en C zou hij volgens de duikers nog stabiel zijn.


Buis A moet een kwartslag draaien zodat we de balk die normaal gezien de 3 buizen verbindt, terug kunnen lassen aan de andere 2 buizen onder water. Na 2 dagen allerlei technieken te proberen is dat uiteindelijk heel mooi tot stand gekomen.
Nieuw werkplan
Dag 3 kunnen we starten met ons nieuwe werkplan in gang te zetten.
We beginnen ‘s ochtends met een toolboxmeeting voor iedereen die iets te maken heeft met de ingreep dat we gaan doen. De projectleider zit de meeting voor en iedereen heeft de kans om vragen te stellen.
Het plan is duidelijk. De 2 buizen op gelijke hoogte brengen als de buis die boven water is komen te liggen.
Kenneth en Robin gaan naar de hellingsbaan, ik ga met de duikers mee.

Voor de veiligheid hangen we om de 50m een boei aan de 2 buizen onder water. Het zijn langwerpige boeien van 70cm die we zo hangen dat ze maar enkele centimeters uit het water komen. Op die manier zien we goed de opwaartse beweging van de buizen. Hoe meer de boeien komen te drijven, hoe hoger de buizen komen te liggen.
Wanneer we daarmee klaar zijn beginnen we te duiken naar de coördinaten van de lange kettingen die voordien in de gps gezet zijn door Van Oord.
Het plan is alle lange kettingen weg te halen van de buizen omdat deze op de bodem onder het slib liggen. Ze zorgen door hun eigengewicht dus niet alleen voor een grote neerwaartse kracht, maar ze komen ook deels onder trek te staan van de bodem. Dat kan voor een opwaartse spanning zorgen als we enkel de zakken zouden wegnemen.
We hebben bij de eerste 2 coördinaten enkel kleine kettingen mee. Er klopt iets niet.
Ik bekijk de streng. Vorige week ben ik met mn ploegje gestopt met ballasteren in de helft van sectie 18. We zitten nu 4 secties verder, sectie 14. Dat kunnen we makkelijk zien op buis A die nu bovendrijft. Ik bel kenneth, ik wil weten van wanneer we lange kettingen hebben gelegd. Hij kan er niet op antwoorden, hij is nu niet in de keet. Dan herinner ik mij de foto op mn gsm van het ballastplan en zie ik vanaf sectie 12 pas lange kettingen. Ik bel Thijs, de landmeter van Van Oord. Hij was hiervan niet op de hoogte en neemt op minder dan 3 seconden de computer aan boord van het schip over om de overbodige coördinaten te verwijderen. Heel indrukwekkend.

We kunnen terug verder. Voor iedere ketting dat we er willen afhalen moeten we eerst de zak die erop rust afpikken. We werken van de hellingsbaan naar de koppen toe. Ik hou alles bij in mijn notities.



De volgende ochtend. Dag 4.

De dag begint om 6u. Met Wim, de schipper, laden we de boot. 6u20 zijn alle duikers toegekomen en varen we op.

We werken met dezelfde groep duikers, iedereen weet wat hem te doen staat. Op de boot neem ik in de ochtend terug even de tijd om de werkvergunningen te maken.
Het is pas in de namiddag dat ik plots iets heel vreemds zie....

Duikers uit het water!!
Niemand denkt er 2 seconden over na en trekt de duikers uit het water.
Terwijl we de eerste van de 8 laatste kettingen aanpikten zag ik de veiligheidsboeien van buis C plat liggen. We blijven nuchter en ik vergelijk met de schipper van de Donge de foto's van de boeien die ik gisteren trok met die van nu en we leggen er het waterpeil naast. Gisteren zaten de veiligheidsboeien op hetzelfde waterpeil nog volledig onder water dus bel ik de hoofdwerfleider.
Hij zegt dat we verder kunnen doen, maar hij de sonarbood zal laten komen om een beeld op te maken. Dat zag ik niet direct zitten en ik bel de projectleider. Hij zegt dat we meteen moeten stoppen met wat we aan het doen zijn. De buizen moeten samen omhoog komen, ze mogen niet roteren rond elkaar.
Ik spring mee op de sonarboot, dat is een hydrografisch onderzoeksschip van Van Oord. We meten met een Multibeam echolood. Dit is een knap staaltje meettechnologie om de afstand tot de zeebodem mee te kunnen berekenen. Na een paar lijnen te varen over de buizen krijgen we een mooi beeld van wat de buizen doen, hoe de zakken liggen,...


Na het beeld te verwerken zien we dat er zakken van buis A gevallen zijn tegen buis B en dat die het zo moeilijker heeft om boven te komen. Vergelijken we de cijfers met gisteren in een simpele excel, dan is buis B maar 15cm gestegen waar buis C, 70 cm omhoog is gekomen.

We leggen het werk stil en we gaan terug samenzitten. Ik moet zeggen wat we er al hebben afgehaald en waar, dat had ik allemaal bijgehouden in mijn notities. Er wordt beslist van morgen terug te beginnen met zakken af te halen langs de kant van de hellingbaan, elke 6de zak.
Het zit mee
We vertrekken terug naar de werf en laten ons verbazen. De buizen zijn vannacht uit zichzelf omhoog gekomen.

Juist vooraan en een stuk aan de hellingsbaan ligt nog onder water. Het stuk aan de hellingsbaan zal nog te zwaar belast zijn, maar aan de kop zou hij ook omhoog moeten komen dus we gaan met een duiker kijken of de balk van buis B en C onder buis A vast is komen te zitten. Dat was inderdaad het geval.
De balk doorbranden onder water is te gevaarlijk voor de duikers, we weten niet met welke kracht de 2 buizen omhoog zullen komen. Dus roepen we de hulp in van de Viking, een baggerschip dat sterk genoeg is om buis A opzij te trekken. Voorste werkspud in de grond, ketting rond de kop en met de kracht van de motor krijgen we beweging in de buis.
De balk heeft een streepje schade gemaakt op buis A. We hebben dat direct met de duikers op video vastgelegd. De buis is nog helemaal inorde, enkel de coating is een beetje aangetast.
De rest van de dag pikken we elke 12de zak weg van de buis.
Kenneth vroeg na 2 dagen een gedetailleerd rapport van welke zakken we waar en wanneer hadden afgepikt, dit had ik allemaal genoteerd.

Weekend
Beetje hamsteren voor een iets langere tijd. Hoewel er op de werf niet zoveel te doen is rond Corona, blijft Breda de zwaarst getroffen regio van Nederland en probeer ik ook voorzichtiger te zijn.




Opmerkingen