Blog Week 2: PART2 (19/02/20 - 23/02/20)

Eerste keer intrekken

We hebben de lieren verbonden met de kopstukken van de leidingen in de voormiddag. In de namiddag kunnen we beginnen trekken. Dan gebeurt er iets heel vreemd.

Eerst bewoog buis B, de middelste buis, enkele meters vooruit. Nadien buis C, en buis A bleef liggen. Op de Fortunapolder, waar de lieren opgesteld staan, zijn 2 buizen geknikt waar de lieren aan verankerd waren achter de damwand. We zijn dan meteen gestopt en hebben de sonar boot van Van Oord beeld laten opmaken van de leidingkoppen om te zien wat er is misgelopen.

Op de beelden kunnen we zien dat de strop die het kopstuk van buis A verbindt met de evenaar/spreader het heeft begeven. En dat de voorste afstandshouder, een zware gelaste stalen balk, is verbogen.

Normaal gezien zouden de stroppen meer dan sterk genoeg moeten zijn, toch is ervoor gekozen om alle stroppen morgen te vervangen door nog sterkere volle stalen stroppen.

De 17uur werkdag

's Ochtends op het bureau begin ik met papierwerk. Er werd mij gevraagd iedere week de werkvergunningen inorde te brengen tegen vrijdag, dit wil ik snel afwerken voor de boot vertrekt naar de werf.

Aangekomen op de werf neem ik samen met 2 lassers terug het kleine bootje naar de balasteringszone. Tot de middag zorgen we ervoor dat het ballasteren vlot kan herbeginnen wanneer we de buizen hebben getrokken. Nog een aantal zakken vullen en kettingen branden in stukken van 6m.

In de middag wordt mij gevraagd om al ons materieel te controleren op stikstofuitstoot. Dat is belangrijk in Nederland. Daarvoor ga ik op zoek naar de motoren van alle dumpers, kranen, aggregaten, lichtmasten, compressoren, etc.

Soms zijn er technische fiches in de machine ingewerkt, anders kan je op het internet hun maximale vermogen vinden in kW. Dit in combinatie met het aantal draaiuren per week, het percentage van bezetting en het percentage van belasting (vermogen) geeft ons een hoeveelheid stikstof. Dit houd ik voortaan bij in een excel bestand, “de stikstofregistratie”.

Op mijn zoektocht naar al het materieel werd ik gewaarschuwd voor het drijfzand op de St. Jansplaat. Ik dacht dat ik hier immuun voor was, niets bleek minder waar.

Herstelling staalstroppen

Om 13u kwam het duikersteam toe. Dat zijn de mensen die de stroppen onder water zullen vervangen door de nieuwe staalstroppen. Omdat dit waarschijnlijk niet klaar ging zijn voor 16u mocht ik de laatste boot naar het kantoor nemen, maar ik was geïnteresseerd naar hoe dit in zijn werk ging.

Als werfleider kan je niet meer doen dan een goeie toolboxmeeting geven aan de duikers. Zorgen dat ze perfect weten wat ze onder water zullen aantreffen, wat het probleem is en welke risico's er zijn.

Simpel voorgesteld halen we met een werkponton (de krab) en 3 schepen de evenaar uit het water en vervangen we de 3 oude stroppen met de nieuwe. Ik heb eens zo'n shackle gedragen met 2 man, dat is geen pretje. Laat staan dat het allemaal onder water staat te gebeuren.

's Avonds liet hagel en stortregen ons niet tegenhouden ons doel te bereiken.

Halverwege het proces valt de audio van de duiker weg. We trekken hem uit het water en hij moest veranderen van duikerspak. Alleen had het reservepak geen lamp om onder water te kunnen kijken. De laatste strop vervangen moest gebeuren op tast.

Uiteindelijk kunnen we de evenaar terug in het water laten zakken rond 22u40.

Mijn benen verkrampen van de combinatie nat & kou. Om 23u30 neem ik snel een warme douche en zet ik mijn wekker om 5u30.

Intrekken zonder problemen

Op de fortunapolder hebben ze de geknikte buizen vervangen door HEB 300 balken. Deze hebben we ook iets langer genomen zodat ze duwen op meerdere golven van de damwand. Voordien stond ze op 1 golf langs beide zijden wat voor vervorming zorgde in de damwand, nu op 2 golven langs weerszijden.

We kunnen terug beginnen trekken in de ochtend en alles verloopt perfect vlot.